Vlaški jezik

Vlaški jezik (limba română u svom samoodređenju ponekad rumâneşte / rumâneşce; rumunski: româna timoceană) je srpski naziv za arhaične dijalekte rumunskog jezika kojim, kao svojim maternjim jezikom, govore Vlasi istočne Srbije. Pripadnost ovih dijalekata rumunskom književnom jeziku potvrdila su naučna istraživanja vodećih rumunskih dijalektologa Petra Nejeska (Petru Neiescu), Euđena Beltekija (Eugen Beltechi) i Nikolaja Mokanua (Nicolae Mocanu).
Ovaj jezik zapravo čine dva osnovna rumunska dijalekta. Jednim govore Carani koji žive u nizijama oko Zaječara, Negotina i Kladova, a drugim Ungurjani, koji naseljavaju područja Homolja, Zvižda, Stiga, Braničeva, Mlave, Resave i Morave.
Porečka Reka i Crnorečje pripadaju prelaznoj dijalekatskoj zoni, čije se stanovništvo tradicionalno zvalo Munćani (ili Munteni). Carani govore oltenskim a Ungurjani banatskim dijalektom rumunskog jezika, dok je govor Munćana neka vrsta prelazne zone između ova dva dijalekta, ali mnogo bliži govoru Ungurjana, sa kojima inače Munćani imaju više sličnosti nego sa istočnim Caranima.
Pored razumljivih leksičkih razlika, do kojih su dovele dve različite ekonomije stočarstvo i ratarstvo, najuočljivije su glasovne razlike: Carani imaju č/ć (č/ć) i dž/đ (dž/đ), a nemaju afrikatu "dz" niti umekšane glasove "ś" i "ź", dok Ungurjani u svome govoru nemaju "č" i "dž", ali imaju "ć", "đ", umekšane glasove "ś" i "ź" i afrikatu "dz", umesto koje se kod Carana čuje glas "z". Za Ungurjane je takođe karakterističan oblik predloga "po" i "od": pră/dă, koji kod Carana i Munćana ima formu: pi/pe/pje odnosno đi/đe.
Posebnu dijalektološku crtu imaju govori Bufana u Majdanpeku i Vlaških Roma u Brodici kod Kučeva i Lukovu kod Boljevca. Bufani su tradicionalni rudari, koji su, počev od pada Banata pod tursku vlast pa sve do XVIII veka, etapno prelazili iz Oltenije u banatske rudnike, a odavde su, polovinom XIX veka, prešli i u Majdanpek.

 (izvor: Wikipedija)

Crkva u Viteževu

.

Crkva Sveti Petar i Pavle je u centru sela,  počela je da se gradi 2004. godine.

(Fotografija - PANORAMIO)

Rodeo Viteževo

(autor video klipa: dixonijum - July 11, 2009)

Predstavljamo vam selo Bobovo // Vă prezentăm satul Bobovo

 

BOBOVO je jedno od najvećih sela u Srbiji, a po broju stanovnika drugo po veličini u opštini Svilajnac.
Bobovo je od međunarodnog autoputa E-75 udaljeno 15 kilometara, a smešteno je sa leve i desne strane magistralnog puta Svilajnac-Petrovac na Mlavi.
Bobovo odlikuju: plodna resavska ravnica i blaga brda sa kojih se mogu posmatrati Kučajske planine, okolni visovi, Moravska i Resavska dolina kao i sam grad Svilajnac. Pri dobroj vidljivosti ili u večernjim satima i Velika Plana kao i veliki deo teritorije susednih opština.
Najvisi vrh u jeste jeste vrh pod nazivom "Čajuš" iznad pošte i njegova nadmorska visina iznosi 247 m.
Pored ovog Bobovo ima još tri velika vrha, i to: Petlovo brdo 244 m, Golo Brdo 238 m, i Straža 233 m nadmorske visine.
Najniža tačka u selu jeste reon Resava koja je na nadmorskoj visini od 123 metra.
Iz Svilajnca do Bobova se može doći magistralnim putem Svilajnac-Petrovac, a idući tim putem Bobovo se nalazi 6.5 kilometara od Svilajnca.
Bobovo jeste srpsko selo naseljeno uglavnom vlaškim stanovništvom.
Bobovski atar iznosi oko 2.800 hektara, i graniči se sa atarima sela: Kušiljevo, Viteževo, Dubnica, Proštinac, Roćevac, Sedlare, Grabovac i Lukovica.
Bobovo se prostire na skoro 28 km kvadratnih a najduži put koji vodi kroz Bobovo je od Viteževa u opštini Žabare do Sedlara u dužini od 15 kilometara.

 (izvor - veb sajt sela BOBOVA)

Okolna sela: Oreškovica

Na dvanaestom kilometru jugozapadno od Petrovca na Mlavi se nalazi selo Oreškovica koje danas ima 346 domaćinstava i 1.396 stanovnika.

Od ukupnog broja, 200 domaćinstava se bave isključivo poljoprivredom, 110 je mešovitih, a ostala domaćinstva stiču prihod iz radnog odnosa.

Na radu u inostranstvu se nalazi oko 300, a u naselju, u opštini i drugim naseljima zaposleno je oko 40 radnika.

Kao i mnoga druga naselja, tako i Oreškovica spada u red onih koja imaju negativnu stopu obnavljanja stanovništva na šta ukazuje podatak da se u poslednjih deset godina prosečno godišnje rodilo manje dece nego što je umrlo meštana.

Ukupna površina naselja iznosi 1.649 hektara i od toga pod ratarskim kulturama se nalazi 1145 ha, pod šumama 191 ha, pod voćnjacima i vinogradima 195 ha, pod livadama i pašnjacima 90 ha i pod povrtarskim kulturama 25 ha...

Oreškovica se graniči sa selima: Vošanovcem, Dobrnjem, Burovcem, Tabanovcem i Krvijem u opštini Petrovac, Viteževom i Porodinom u opštini Žabari, i Dubnicom u opštini Svilajnac.

Oreškovica ima Osnovnu školu "Đura Jakšić", crkvu, ambulantu, poštu, Dom kulture, Lovački dom, zadrugu "Dragoševo", sportska igrališta za velike i male sportove, mesnu kancelariju, tri prodavnice, kafanu, dva kafića, i nekoliko zanatskih radnji.

Na samom ulazu u naselje na brdu nalazi se Protivgradni poligon i Regionalni centar Republičkog hidro-metereološkog zavoda.

(izvor: www.oreskovica.com)

YouTube: DOCEK NOVE GODINE

Administrativni podaci o selu

Država Srbija 

Upravni okrug Braničevski 

Opština Žabari 

Geografski podaci 

Geografske koordinate --- 44° 17′ 25" SGŠ 21° 15′ 05" IGD Nadmorska visina -- 182 m 

Stanovništvo (2002) broj stanovnika -- 863 

Ostali podaci 

Poštanski broj -- 12375 

Pozivni broj -- 012 

Registarska oznaka -- PO 

(izvor --- VIKIPEDIJA)